Ragazzadelmondo’s Weblog

Teveel werk. Overwerkt. Teveel. Over. Gelukkig wordt alles na volgende week een pak rustiger. En dan is het bijna vakantie, twee maanden voor mezelf. Plannen voor die vakantie waren er nog niet echt. Enkele vage ideeën had ik: een citytrip naar Berlijn, een weekje Italië, met mijn lief naar Spanje en Portugal met de camionette. (O ja, dat lief van mij heeft ook twee maanden vakantie. Ideaal. Alhoewel hij wel voor één maand al andere, Belgische, plannen heeft.)

Maar de vage ideeën zijn nu dus van de baan. We hebben namelijk een plan. Laat ik even reconstrueren hoe het begon. Ik liep al een tijdje aan die vakantie te denken: Spanje, Portugal, allemaal goed en wel, maar daar kan ik later ook heen als ik kinderen en een meer gevorderde leeftijd heb. Waarom gaan we niet nog eens een keertje wat ‘verder’? Toen ik vorige vrijdag dus nog eens twee uurtjes vrij had, ben ik op de Airstop-website gaan zoeken bij ‘last minutes’. Bij reisbestemmingen klikte ik Marokko aan, en Thailand, en Egypte, en Jamaica en de Dominicaanse Republiek (DR). Eerlijk gezegd boeit de hele wereld mij, en heb ik geen uitgesproken voorkeur voor reisbestemmingen, hoewel het wel meegenomen is als je de taal van het land spreekt.

Na de periodes en de prijskaartjes te hebben vergeleken, kwam de Dominicaanse Republiek (DR) als topbestemming uit de bus, en toen mijn nietsvermoedende lief even later thuiskwam overrompelde ik hem dan ook met mijn enthousiasme en de boodschap ‘we moeten snel beslissen, want last minutes verdwijnen snel!’ Nu is mijn lief nogal stoïcijns en moeten bepaalde zaken eerst wat bezinken voor er actie kan ondernomen worden. Ik legde me er al bij neer dat tegen die tijd de last minute naar de DR al door een ander zou gereserveerd zijn. Maar o wonder, deze morgen vroeg mijn stoïcijnse lief zo langs zijn neus weg, tussen de koffie en de sandwichen door, hoeveel de reis naar de DR ook weer kostte? Enthousiast veegde ik de sandwichen van tafel, surfte op de laptop meteen opnieuw naar de website, en zag tot mijn grote vreugde de betreffende reis nog ‘on line’. Mijn lief keek eens aandachtig naar de inhoud van zijn kopje koffie (nog steeds koffie) en zei toen ‘ja, goed, boek maar’. ‘Echt??’ ‘Ja hoor, doe maar.’ ‘JOEHOE!!! Echt waar?’ ‘Jaja’. Ok. En toen heb ik geboekt. Nu wacht ik enkel nog op bevestiging van mijn betaling en reservatie, maar als alles goed gaat vertrekken wij in juli naar de DR, voor een drietal weken.

Enige bedenkingen: zou ‘islandhopping’ niet mogelijk zijn? Ik zou wel eens naar Cuba of Puerto Rico willen ‘hoppen’. En ook…het milieu, aaaaaaaaaaaaaaaaaaaarg. En mijn vliegangst… De dag dat ik zal beslissen geen vliegtuigen meer te nemen, zal een gelukkige zijn, voor mezelf en het milieu, maar voorlopig zijn de globetrotter in mij en ook mijn nieuwsgierigheid nog te groot. Green Miles dan maar? En statistieken lezen over de veiligheid van vliegverkeer?